Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną

Zajęcia z nauki czytania prowadzone są metodą SYMULTANICZNO – SEKWENCYJNEJ NAUKI CZYTANIA stworzonej  przez prof. Jagodę Cieszyńską.

Metoda ta ma swoje podstawy oparte na badaniach naukowych:

  • Badania neurobiologiczne potwierdziły, że u osób wcześnie rozpoczynających naukę czytania następuje intensywniejsza komunikacja między półkulami mózgu.
  • W dzieciństwie występuje bardzo wysoka plastyczność neuronalna.
  • Ogłoszone w 1994r. badania D. Massaro potwierdziły prymat sylaby w percepcji dźwięków mowy.
  • Wczesna nauka czytania pomaga opanować prawidłową artykulację głosek, stymuluje wszystkie funkcje poznawcze, kształtuje koncentrację i uwagę, twórcze samodzielne myślenie, rozumowanie przez analogię oraz myślenie przyczynowo – skutkowe, a tym samym wyznacza przyszły sukces edukacyjny dziecka.
Ta metoda nauki czytania uwzględnia:
  • wiedzę na temat funkcji symultanicznych (całościowych, prawopółkulowych) i sekwencyjnych (linearnych, lewopółkulowych)
  • naturalne mechanizmy językowe –samogłoski odczytywane w izolacji, spółgłoski TYLKO w sylabach
  • powtórzenie sekwencji rozwoju mowy dziecka – od samogłosek i sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze, do wyrazów i zdań
  • prowadzenie ćwiczeń porządkowania od lewej do prawej
Sylaby, które dziecko poznaje podczas zajęć, pełnią funkcje wzorca służącego do odczytywania nowych wyrazów. Nauka czytania każdej nowej samogłoski czy sylaby realizowana jest w trzech etapach:
  1. POWTARZANIE czyli naśladowanie
  2. ROZUMIENIE czyli wskazywanie
  3. NAZYWANIE czyli samodzielne czytanie
      Dzieci zapoznając się z zapisem sylab ćwiczą:
  • różnicowanie słuchowe głosek
  • różnicowanie liter
  • koncentrację na bodźcach słuchowych i wzrokowych
  • kategoryzację
  • analizę i syntezę wzrokową
  • pamięć wzrokową i słuchową
  • długość wydechu
  • zachowania kreatywne
  • myślenie symboliczne (abstrakcyjne)
Podczas ćwiczeń na sylabach, dziecko zaczyna rozumieć, że można zapisać wszystkie słowa, które się pomyśli i odczytać słowa, które powstały w umyśle drugiej osoby. Zaczyna odczuwać magię języka pisanego.        Wszystkie zajęcia prowadzone są w formie zabawowej, gdyż właśnie zabawa jest naturalną  formą aktywności dzieci. Stawiane przed dziećmi zadania mobilizują je do aktywnego uczestnictwa.  

Dlaczego dzieci nie mogą się uczyć dotychczas obowiązującymi metodami ?

Nowa rzeczywistość wymaga skonstruowania odmiennej metody dla nowego pokolenia. Współczesne dzieci inaczej uczą się języka mówionego i pisanego. Przewaga stymulacji obrazem (telewizor, komputer, billbordy, reklamy, emotikony) uniemożliwia całkowicie stosowanie metod analitycznych (głoskowanie). Dla tych dzieci pojedyncze litery tworzą wzory bez znaczeń. Sześciolatek w XXI wieku ma:
  • znacząco krótszy czas rozmów z dorosłymi,
  • zaburzony język mediów (postaci z kreskówek z wadami wymowy),
  • opóźniony rozwój mowy z powodu przedłużającej się oburęczności, braku pionizacji języka, minimalnych uszkodzeń słuchu (alergie, katary, zapalenie ucha, hałas), obniżenia ogólnej sprawności ruchowej.
Fakty te wpływają na nabywanie języka i skutkują trudnościami w nauce czytania i pisania.